Aktualności

Kim jest sąsiad - podopieczny?

19-10-2021

Od lipca b.r. uczestnicy projektu „Osobom starszym – wsparcie i szacunek” świadczą pomoc sąsiedzką wobec osób mniej samodzielnych, często samotnych. Wiemy już, jaką postawę przyjmują opiekunowie: lubią dzielić się radością życia, pasjami. Czują się potrzebni, nie chcą, aby jesień życia upływała im biernie. Zakładają, że sami kiedyś będą potrzebować wsparcia, a dopóki stan zdrowia im pozwala, nawiązują przyjacielskie kontakty z innymi seniorami: ze środowiska ludzi aktywnych, a także z osobami, którym trzeba podać pomocną dłoń, zachęcić do wyjścia z domu, wnieść w ich egzystencję nieco optymizmu i przerwać monotonię codzienności.

Jaką osobą jest podopieczny? Są to osoby samotne. Często znane uczestnikom projektu od dawna. Zaznajomione w kościele, w sklepie, w dawnej pracy itp. Bardzo często ich samotność wynika z opuszczenia przez bliskich, przy czym nie chodzi o trudne relacje rodzinne, po prostu odchodzą na zawsze, gdy życie się kończy. Jedna z uczestniczek podjęła się trudnego zadania towarzyszenia samotnej osobie w przeżywaniu żałoby. W takich sytuacjach wizyty, telefony dają poczucie, że podopieczny „nawet jak jest sam, to nie jest sam”.

Z samotności wynika bierność i postawa zamknięcia w sobie. Osoby dawniej operatywne nie mają siły wydobyć się z niej bez pomocy. Jednak, jak opowiada pani Basia, uczestniczka projektu i opiekunka, obecność drugiej osoby przynosi pozytywny skutek. Relacja długiej zażyłości owocuje tym, że wraca uśmiech, chęć żartów. Wspólne wypicie kawy i herbaty, rozmowa o wnukach pozwala żyć tu i teraz, nie daje zagłębiać się w problemach. Rodząca się przyjaźń pozwala rozmawiać na luzie, w atmosferze swobody i szczerości. Potem można wychodzić do ludzi i poszerzać kontakty.

Na szczęście w Lublinie dużo się dzieje i dla każdego znajdzie się atrakcyjny powód do spędzenia czasu poza domem. Dla pani Basi i jej podopiecznego były to wyjazdy do Skansenu na wydarzenia okolicznościowe albo wyjście do kina. Dzięki powstałej zażyłości Pani Basia zapomina, że zajmuje się podopiecznym. Jednocześnie też otrzymuje od niego pozytywne komunikaty. Zwykłe słowa; „Przychodź częściej” są miłe, dają poczucie, że jest potrzebna, że jej towarzystwo jest przyjemnością.

Istnieją też podopieczni z innym podejściem; bardziej wymagający uwagi, a czasem trzeba im wytłumaczyć, na czym polega pomoc sąsiedzka, a kiedy należy poprosić profesjonalistę: opiekunkę domową czy pielęgniarkę. Opiekunowie muszą zdobywać się na asertywność i rozróżniać, na ile kierować się dobrym sercem, a na ile rozsądkiem i dbałością o własne dobro, zdrowie, siły. Poza chwilami trudnymi czas biegnie miło, wzajemny kontakt jest przyjemnością, a spędzanie czasu z drugą osobą zapełnia pustkę i chroni przed poczuciem wykluczenia.

Projekt „Osobom starszym – wsparcie i szacunek” jest dofinansowany ze środków programu wieloletniego na rzecz Osób Starszych „Aktywni+” na lata 2021-2025 oraz ze środków Gminy Lublin.