Projekt rozpoczął się 1 września 2023 roku. Pierwszą umowę wolontariacką podpisaliśmy 10 listopada 2023 roku. Był to początek drogi, która przez kolejne trzy lata doprowadziła do powstania dużej i różnorodnej społeczności osób chcących poświęcać swój czas, wiedzę, doświadczenie i energię na rzecz innych.
Dziś społeczność wolontariacka FAO liczy 149 osób.
17 000 godzin podarowanych innym
Jedną z liczb najlepiej pokazujących skalę zaangażowania naszych Wolontariuszek i Wolontariuszy jest 17 000.
Tyle godzin pracy wolontariackiej zostało przepracowanych w okresie realizacji projektu.
Za tą liczbą kryją się jednak konkretni ludzie i konkretne historie.
To godziny spędzone z dziećmi i młodzieżą, seniorami, mieszkańcami domów pomocy społecznej oraz podopiecznymi placówek opiekuńczo-wychowawczych. To działania na rzecz osób zagrożonych wykluczeniem społecznym, integracji międzypokoleniowej oraz budowania lokalnych więzi.
Wolontariusze organizowali spotkania, warsztaty, koncerty, zajęcia artystyczne i ruchowe, wydarzenia integracyjne, działania edukacyjne i świąteczne. Było wspólne kolędowanie, pieczenie ciasteczek, naleśników i muffinek, tworzenie wielkanocnych palm, warsztaty z haftu matematycznego, zajęcia z kartami ruchowymi, spotkania karnawałowe, koncerty, działania promujące zdrowie oraz wiele innych inicjatyw.
Czasami najważniejszym działaniem nie było jednak żadne konkretne wydarzenie.
Była nim rozmowa. Wspólnie wypita herbata. Uśmiech. Zainteresowanie drugim człowiekiem. Poczucie, że ktoś przyszedł właśnie po to, żeby pobyć razem.
Od uczestnika do lidera
Jednym z najważniejszych założeń projektu było stworzenie wolontariuszom przestrzeni do realizacji własnych pomysłów.
Temu służyły mikrogranty, dzięki którym wolontariusze mogli samodzielnie zaplanować i przeprowadzić inicjatywy odpowiadające na potrzeby lokalnych społeczności.
W 2023 roku zrealizowane zostały 4 inicjatywy. Rok później zainteresowanie było tak duże, że zamiast zakładanych czterech udało się przeprowadzić aż 15 działań. W 2025 roku powstało kolejnych 5 inicjatyw. Od stycznia 2026 roku z własnej inicjatywy zorganizowali i zrealizowali 13 różnorodnych przedsięwzięć, angażując zarówno własny czas i zasoby, jak i innych wolontariuszy. Większość inicjatyw była skierowana do ich podopiecznych, a część z nich umożliwiała również aktywne włączanie podopiecznych w działania społeczne i kulturalne, wzmacniając ich integrację oraz aktywność.
Łącznie w czasie projektu wolontariusze zrealizowali 37 mikrograntów.
Były wśród nich działania dla dzieci i młodzieży, seniorów i mieszkańców domów pomocy społecznej, inicjatywy sąsiedzkie, integracyjne i międzypokoleniowe, warsztaty artystyczne i edukacyjne, spotkania muzyczne, taneczne, prozdrowotne oraz wydarzenia związane z polskimi tradycjami.
Wolontariusze przestawali być jedynie osobami włączającymi się w gotowe działania. Coraz częściej sami stawali się inicjatorami, liderami i organizatorami.
To właśnie tę zmianę uznajemy za jeden z najważniejszych rezultatów projektu.
Wolontariat nie zna wieku
Szczególne miejsce w projekcie zajmował wolontariat senioralny.
Seniorzy byli nie tylko odbiorcami prowadzonych działań. Sami bardzo aktywnie angażowali się jako wolontariusze, dzielili się swoimi umiejętnościami, doświadczeniem i pasjami, organizowali wydarzenia oraz inicjowali działania dla innych osób.
Pokazywali, że aktywność społeczna nie ma metryki, a wiedza i życiowe doświadczenie mogą stać się ogromnym zasobem dla lokalnej społeczności.
Wolontariat stał się dla wielu osób przestrzenią budowania nowych relacji, poczucia przynależności i sprawczości. Pozwalał wyjść z domu, poznać nowych ludzi, dzielić się swoimi kompetencjami, ale także samemu się rozwijać i uczyć.
Projekt, który rozwijał również Fundację
„Wolontariat – lubię to!” był także ważnym procesem rozwoju samej Fundacji Aktywności Obywatelskiej.
W trakcie projektu przygotowany i rozwijany był plan rozwoju wolontariatu. Koordynatorki korzystały ze szkoleń, tutoringu oraz wizyt studyjnych, a zdobywane doświadczenia pozwalały systematycznie podnosić jakość współpracy z wolontariuszami.
Ważnym potwierdzeniem tego kierunku było przejście przez Fundację procesu certyfikacji i uzyskanie certyfikatu „Miejsce Przyjazne Wolontariuszom”.
Wolontariusze oraz osoby koordynujące ich pracę byli również nominowani i wyróżniani w konkursach regionalnych, a doświadczeniem zdobywanym w projekcie dzielili się podczas spotkań, wydarzeń, wystąpień medialnych i wizyt studyjnych.
Najważniejszym rezultatem są ludzie
W projektach często posługujemy się wskaźnikami, liczbami i rezultatami.
I są one ważne.
149 wolontariuszy.
17 000 godzin pracy wolontariackiej.
37 mikrograntów.
Trzy lata wspólnych działań.
Ale nie wszystkie rezultaty da się policzyć.
Nie da się policzyć wszystkich rozmów, które komuś poprawiły dzień. Nie da się zmierzyć poczucia bycia potrzebnym. Nie da się zamknąć w tabeli przyjaźni, które powstały dzięki wspólnemu działaniu, ani satysfakcji z pomocy drugiemu człowiekowi.
Jednym z największych sukcesów projektu jest dla nas to, że wielu wolontariuszy zostało z Fundacją na kolejne lata. Wolontariat stał się dla nich czymś więcej niż udziałem w projekcie – stał się częścią ich codzienności.
Dziękujemy
Na zakończenie tych trzech lat chcemy skierować najważniejsze słowa do wszystkich naszych Wolontariuszek i Wolontariuszy.
Dziękujemy Wam.
Za czas, który oddaliście innym.
Za trud i zaangażowanie. Za ogromne serca i wrażliwość. Za cierpliwość, odpowiedzialność, kreatywność i energię. Za gotowość do działania także wtedy, kiedy wymagało ono wysiłku, odwagi czy wyjścia poza własną strefę komfortu.
Dziękujemy za każde spotkanie, każdą inicjatywę, każdą godzinę i każdy drobny gest.
Za to, że zauważaliście drugiego człowieka.
Za to, że potrafiliście słuchać.
Za to, że dzieliliście się tym, co macie – czasem, wiedzą, doświadczeniem, talentem, dobrym słowem i zwyczajną ludzką obecnością.
Dziękujemy również za zaufanie, którym obdarzyliście Fundację, oraz za to, że razem z nami tworzyliście miejsce, w którym wolontariat mógł się rozwijać.
31 sierpnia 2026 roku kończy się projekt „Wolontariat – lubię to!”.
Ale nie kończą się relacje, doświadczenie i społeczność, które przez te trzy lata wspólnie zbudowaliśmy.
Kończy się projekt. Nie kończy się wolontariat.
I chyba właśnie to jest jego najważniejszym rezultatem. ❤️
